Inteligentne technologie wytwarzania betonu na bazie odpadowego żużla pomiedziowego wzbogacanego CO₂ wychwytywanym z produkcji przemysłowej dla zeroemisyjnego budownictwa (SPHERE)

First Team FENG

Czas trwania: 2024-2028

Kierownik projektu: prof. dr hab. inż. Łukasz Sadowski

Kwota dofinansowania: 3 956 495,96 PLN

Instytucja finansująca: Fundacja na Rzecz Nauki Polskiej

Nr grantu: FENG.02.02-IP.05-0082/23

W poszukiwaniu wysokiej jakości betonu

Beton to najczęściej stosowany materiał budowlany wytwarzany przez człowieka. Najnowsze badania w tej tematyce ukierunkowane są na zmniejszanie zużycia wysokoemisyjnych, nieodnawialnych i krytycznych surowców w betonie, m.in. cementu i kruszyw mineralnych.

– Dotychczas było to realizowane głównie z wykorzystaniem popiołu lotnego ze spalania węgla kamiennego. Jednak w związku z postępującym spadkiem zużycia węgla jego dostępność systematycznie spada – wyjaśnia prof. Łukasz Sadowski z Wydziału Budownictwa Lądowego i Wodnego. – Alternatywą może być wykorzystanie żużla pomiedziowego.

W swoim projekcie zespół naukowca z W2 użyje dwutlentku węgla, wychwyconego z produkcji przemysłowej, do wzbogacania żużla pomiedziowego, aby uzyskać wysokiej jakości beton.

– Wartością dodaną będzie to, że dwutlenek węgla zamiast zostać wyemitowany do atmosfery, zostanie długotrwale umieszczony w betonie, co będzie miało korzystny wpływ na środowisko – mówi naukowiec z W2. – W efekcie pojawi się szansa na zmniejszenie zużycia kruszyw i cementu, a dzięki zmagazynowaniu CO₂ beton będzie miał potencjał, żeby stać się niemal zeroemisyjnym.

Obecnie na świecie produkuje się ponad 4 mld ton betonu rocznie. Jego trwałość to minimum 50 lat. Dlatego zaplanowane badania naszych naukowców są atrakcyjnym, długoterminowym sposobem zmagazynowania sporych ilości wychwyconego dwutlenku węgla. – Pozyskane przez nas dane „zapamięta” algorytm sztucznej inteligencji w modelu, który udostępnimy użytkownikom – opisuje badacz z PWr. – Pozwoli on przewidzieć właściwości betonu na bazie żużla pomiedziowego wzbogacanego CO₂ bez konieczności wykonywania w przyszłości ponownie badań, które zostaną wykonane w naszym projekcie.

Międzynarodowy zespół prof. Łukasza Sadowskiego będzie liczył dziesięć osób i w jego skład wejdą adiunkt, dwóch asystentów, dwóch doktorantów, trzech studentów i dodatkowy specjalista. Planowana jest bliska współpraca z otoczeniem gospodarczym, przy udziale prof. Branko Savija z TU Delft, który będzie partnerem naukowym. Wyniki poznamy za cztery lata.

Źródło: PWr.

Mówią o Nas w Radiu Wrocław.